مطلب اصلاح شده خواهر دانشجوی دانشگاه پیام نور نوش آباد:
پيام نور نوش
آباد يك واحد آموزشي در استان اصفهان و از توابع شهرستان آران و بيدگل مي
باشد كه در سال 86 راه اندازي شد. اين دانشگاه هنوز يك ساختمان معمولي
ندارد و ما دانشجويان اين واحد در دبستان نوش آباد درس ميخوانيم. اينها
اشكالي ندارد. اين واحد سرويس بهداشتي و وضوخانه ندارد. سلف غذاخوري ما در
پارك روبروي دانشگاه مي باشد كه با انواع نگاهها روبرو هستيم. كلاسهاي ما
كم نور، با وسايل گرمايشي و سرمايشي بسيار افتضاح، ظرفيت كم، شلوغ و با
تخته سياه! مي باشد. 4 كلاس همه دارايي اين واحد است!! حياط آن به دليل
مشترك بودن با مدرسه ابتدايي، معمولا كثيف و غيراستاندارد مي باشد.
كتابخانه يك اتاق كم نور دقيقا مثل انباري، پر از گرد و غبار و بدون ميز و
صندلي است!! كتابهاكهنه و بسياري ديگر براي رشته هاي درسي غيرقابل استفاده
است. در كتابخانه را با قفل در گاراژ مي بندند. امكانات يك مدرسه از اين واحد بسيار بيشتر و علاقه و شور زندگي در مدارس بسيار بسيار بيشتر از اين واحد به اصطلاح دانشگاهي است. دانشجويان
حتي درسخوان ترين آنها نيز به دليل فقر شديد امكانات و پايين بودن فرهنگ
دانشگاه بسيار بي رغبت و بي علاقه به درس خواندن ادامه مي دهند. بين
ساختمان كلاسها و ساختمان اداري دانشگاه كه همه استيجاري هستند فرسنگها
فاصله است و ما براي پيمودن اين راه در ظهرهاي گرم خسته و كوفته بايد با
پاي پياده اين راه را طي كنيم. تاكسي در اين شهر رفت و آمد ندارد و براي
جابجايي فقط از دو پا استفاده ميكنيم. اگر كسي در ساعت 6 بعدازظهر از سرويس
اصلي جا بماند براي رفتن به شهرمجاور جاره اي جز آژانس يا ماشين شخصي
ندارد.!! اين شهر كوچك هنوز يك واحد پيشدانشگاهي ندارد چگونه واحد دانشگاهي به آن اختصاص داده شده است. ورزشگاه
دانشگاه سالن ورزشي شهر مي باشد و سالن امتحانات ما نيز مي باشد. اين سالن
هم در مكاني واقع شده كه از منازل مسكوني دور و داراي امنيت نمي باشد.
امتحانات ما در سالن ورزشي برگزار مي شود!! جناب آقايان مسئول!
مسئولين شهر! (چند سال پيش) شما قول داده بوديد كه ساختماني براي اين واحد
بسازيد. حال با گذشت 7 سال از آن قول و قرارها هنوز هيج اتفاقي نيفتاده
است. كمي، يك كمي، ذره اي به خدا فكر كنيد. آيا جواب ما را در پيشگاه خداوند خواهيد داشت؟ به
ما قول داده بوديد براي سال تحصيلي جديد اين واحد را با مركز آران و بيدگل
ادغام نماييد. ما به قول شما دل خوش داشتيم و اينك هنوز جوابي نگرفته ايم. ما
دانشجويان در قبال سالهاي عمرمان كه با دادن شهريه و با زحمتي كه مي كشيم و
امكاناتي كه نداريم و امنيتي كه تامين نشده و قولهايي كه به سراب رسيده در
پيشگاه خدا از شما شكايت ميكنيم. آيا در اين دنيا قبل از رسيدن حساب و كتاب آخرت گوش شنوايي هست؟
هر كه خواهان عزت است بداند كه عزت، همگى از آن خداست. سخن خوش و پاك به سوى او بالا مىرود و كردار نيك است كه آن را بالا مىبرد. و براى آنان كه از روى مكر به تبهكارى مىپردازند عذابى است سخت و مكرشان نيز از ميان برود. (فاطر/۱۰)